guitare et orgue en dialogue

Concert « guitare et orgue en dialogue »
Grand Temple de Nîmes
8 août 2021 à 17h
Dingeman Coumou, guitare
Evert Van de Poll, orgue

Deux musiciens d'origine néerlandaise, Dingeman Coumou et Evert Van de Poll donneront
un concert inédit, le 8 août 2021 à 17h dans le Grand Temple de Nîmes, intitulé « guitare et
orgue en dialogue ».
Quand Dingeman Coumou est venu jouer de la guitare pendant un culte de l'Église
protestante unie qu'Evert Van de Poll a accompagné à l'orgue, l'année dernière, l'idée un
peu folle est née de préparer un concert ensemble. Un vrai défi, car leurs deux instruments
que tout semble opposer, sont en règle générale associés à des styles musicaux très éloignés
l'un de l'autre. Dingeman Coumou et Evert Van de Poll ont relevé le défi de créer un
dialogue entre leurs instruments.
Ils vont interpréter, chacun à sa manière, des œuvres de Bach, Schubert, Albeniz et Poulenc,
ainsi qu'une composition de Dingeman Coumou lui-même. Le guitariste va revisiter quelques
standards de jazz, et l'organiste répondra par quelques improvisations.

Ce concert unique dans son genre est organisé par l'association OTPN (« Orgues des temples
protestants de Nîmes »).
L'entrée est libre, une participation aux frais sera demandée.
Pour plus de renseignements : Maison du Protestantisme, 3 rue Claude Brousson, 30000
Nîmes, tél. 04 66 67 97 40


Concert "gitaar en orgel in dialoog"
Grand Temple, Nîmes
8 augustus 2021 om 17.00 uur
Dingeman Coumou, gitaar
Evert Van de Poll, orgel

Dingeman Coumou en Evert Van de Poll, twee landgenoten die elkaar kennen van vele jaren geleden. De één heeft in Nederland een muzikale carrière opgebouwd, de ander werd publicist, predikant en theologisch docent – hij woont en werkt sinds vele jaren in Frankrijk.
De twee kwamen elkaar opnieuw tegen, toen Dingeman Coumou vorig jaar tijdens zijn vakantie gitaar kwam spelen tijdens een dienst van de Verenigde Protestantse Kerk in Nîmes, waar Evert Van de Poll organist is en de dienst begeleidde. Bij die gelegenheid kwam het ‘dwaze’ idee op om samen een concert voor te bereiden. Een echte uitdaging, want hun instrumenten lijken zo ver van elkaar af te staan en worden over het algemeen met zeer uiteenlopende muziekstijlen geassocieerd. Je hoort ze daarom bijna nooit samen. Dingeman Coumou en Evert Van de Poll brengen de gitaar en het orgel met elkaar in dialoog, tijdens een uniek concert in de Grand Temple van Nîmes, op 8 augustus 2021 om 17.00 uur.
Ze spelen ieder op zijn manier werken van Bach, Schubert, Albeniz en Poulenc, evenals een compositie van Dingeman Coumou zelf. De bewerkt enkele jazz standards en de organist reageert met enkele improvisaties.
Dit unieke concert wordt georganiseerd door de vereniging OTPN ("Orgues des temples protestants de Nîmes").
De toegang is gratis, er wordt een bijdrage in de kosten gevraagd.

Voor meer informatie: Nanneke Marra Coumou: marra.nan@gmail.com Dingeman Coumou: dingeman@coumou.nl

Concert op 19 september 2020 in Corona tijd.

Zoals bij bijna alle musici is ook mijn agenda leeg geveegd dit seizoen. Er deed zich echter een uitzonderlijke mogelijkheid voor. Op 19 september j.l. gaf ik een concert in de Marot zaal van kasteel Duivenvoorde te Voorschoten. Het betrof een privé evenement met een beperkt aantal bezoekers Er mochten niet veel mensen in de zaal vanwege het anderhalve meter criterium. Het was dus een intiem gebeuren. Gezien de enthousiaste reacties van het aanwezige publiek mag ik de conclusie trekken dat het des al niet te min een succes was. Voor herhaling vatbaar hoop ik. Maar dan als het even kan met een volle zaal.

Zoetermeer 11 maart 2020

Mijn laatste concert voor de Corona lockdown.

Het was Woensdag 11 maart. Ik had er zin in. Een lunchconcert geven in de oude dorpskerk van Zoetermeer. Een initiatief van de bekende organist Ronald de Jong, wat zeer succesvol is en al jaren loopt.

Ik had daar op 25 april 2018 al eens concert gegeven. Het gaat in dit geval om een lunchpauze concert van precies een half uur. Ik speelde er toen de volgende werken:

Air on the G string / Johann Sebastiaan Bach (1685 – 1750) / Arr. Dingeman Coumou

Impromptue / Dingeman Coumou

Sarabande / Francis Poulenc (1899 - 1963)

Manha de canraval / Luis Bonfá (1922 - 2001) / Arr. Dingeman Coumou

Valsa sem Nome / Baden Powell (1937- 2000)

Somewhere over the Rainbow / Arden / Arr. Dingeman Coumou

Hatikvah / traditional / Arr. Dingeman Coumou

Toegift: Aqua de beber / Antônio Carlos Jobim (1927-1994) / Arr Dingeman Coumou

Gezien de zeer positieve reacties die ik toen mocht ontvangen besloot ik een min of meer vergelijkbaar programma te maken.

Op 11 maart 2020 speelde ik het volgende.

Prelude non mensuré “Deep River” / Dingeman Coumou

Arioso / Johann Sebastiaan Bach (1685 – 1750) / Arr. Dingeman Coumou

Retrato Brasileiro Baden Powell (1937- 2000)

Manha de canraval  / Luis Bonfá (1922 - 2001) / Arr. Dingeman Coumou

Felicidade Antônio Carlos Jobim (1927-1994) / Arr. Roland Dyens

Cavatina, Stanley Meyers (1930-1993) Arr. Dingeman Coumou

Hatikvah / traditional / Arr. Dingeman Coumou

Toegift: Somewhere over the Rainbow / Arden / Arr. Dingeman Coumou

Even voor 12.30 uur stroomde het publiek binnen en de kerk raakte lekker vol. De organisatie telde maar liefst een opkomst van ruim 130 bezoekers! Ook dit maal mocht ik mij verheugen in een zeer aandachtig publiek tijdens het concert en een uitbundig applaus nadien. Dat stemt altijd weer dankbaar.

Eén dag later, Donderdag 12 maart 2020, werden door het kabinet vergaande lockdown maatregelen genomen. Wat op Woensdag 11 maart nog mocht was op Donderdag 12 maart verboden. Al mijn nog staande concert afspraken werden afgelast. Het spreekt van zelf dat deze data daarom in mijn geheugen gegrift zullen blijven. Gelukkig dat ik een mooie herinnering aan dit laatste concert van voor de corona lockdown mag bewaren.

Het is nu corona tijd wat wil zeggen dat al mijn concerten zijn afgelast dit seizoen. Zo ook mijn zomer concerten in Zuid Frankrijk. Daarom bij deze een mooie herinnering uit 2019.

Op 26 juli stond er in Fos een avond concert van mij gepland. Fos ligt behoorlijk ontoegankelijk in een dal ingesloten, waar de druiven van de Faugeres wijn het erg goed doen. Het initiatief voor dit concert in dit afgelegen dorpje was genomen door een daar wonende Nederlander. Maar de burgemeester was zo ingenomen met een culturele activiteit in zijn dorp, dat hij er voor zorgde dat de Mairie ook een mooie subsidie zou verstrekken.

Ik arriveerde in een tegen de bergwand aangelegen dorpje met smalle straatjes van het kaliber waarbij je beide buitenspiegels naar binnen moet klappen om er zonder schade door te kunnen rijden. Uiteindelijk kon ik mijn auto met geblokkeerde wielen voor de kerkdeur parkeren waarbij hij voor mijn gevoel met een hoek van ruim 30 graden met zijn neus naar beneden stond. Ik had mijn instrumentarium nog niet in het voorportaal staan of git zwarte wolken pakten zich samen boven het dal. Onweer barste los terwijl het in de afgelopen weken kurkdroog was geweest met temperaturen van rond de 35 graden. Enige minuten later veranderde het straatje in een heuse beek waarbij het water om de wielen van mijn auto kolkte.

Veel concertgangers die van te voren hadden ingetekend en er soms meer dan 60 kilometer voor moesten afleggen konden de plaats van het concert niet bereiken. Hagel stenen als canonkogels beletten hun de weg en ze moesten dus onverrichter zaken naar huis.

Ondanks veel afzeggingen stroomde de kerk toch nog redelijk vol tot een publiek van meer dan 60 mensen schat ik zo in. Het overvloedige water begon onderhand ook via kieren van het  dak de kerk ruimte binnen te komen. Ik mag wel zeggen dat het spelen van een concert  in dermate vochtige omstandigheden een grote uitdaging is. Vibrato en positie wisselingen vragen een grote mate van aanpassing en een glissando behoort eigenlijk niet meer tot de mogelijkheden.

Ik mocht als speler weer genieten van een ademloos publiek. Een mevrouw op de eerste rij, die intensief had zitten luisteren, kwam mij na het concert meteen zeer bedanken. Toen ze vlak voor me stond zag ik dat ze van onder tot boven volkomen doorweekt was. Ze had geen droge draad meer aan haar lijf wat ze in haar gang van parkeerplaats naar kerkruimte niet had kunnen voorkomen. Ik was nu onder de indruk van haar.

Het concert was nog niet afgelopen of het klaarde op. Naar goed Frans gebruik drink je dan na het concert een goed glas wijn met elkaar. Dat kon buiten op het kerkplein. En de geschonken wijn? Uiteraard een goed glas Faugeres!

Hier speel ik samen met de inmiddels overleden gitarist Julian B. Coco (†) Het is daarom zeker geen foto van een actueel concert. Maar het evenement zal altijd in mijn gedachten blijven en daardoor blijft dit voor mij in die zin actueel.

Het was een concert tijdens één van de legendarische tokkelweken van de Muziekschool in Alphen aan den Rijn. Er werden dan geen lessen gegeven, maar in plaats daarvan was de lesweek gevuld met vele muziekworkshops en bijzondere activiteiten. Instrumentbouwers zoals Arie van Spronsen en John van Gool kwamen langs om hun kunsten op het gebied van bouwen te tonen. Docenten konden hun specifieke vaardigheden kwijt. En, ja, … ook de grootmeester van de gitaar Julian Coco kwam langs om een workshop te geven. Ik zal daarvan nooit vergeten hoe met welk empathisch vermogen hij een zeer talentvolle leerling benaderde waarbij er ook sprake was van autisme en een verstandelijke beperking. ’s Avonds had ik het voorrecht om met hem een concert te mogen geven. Onze gezamenlijke liefde voor bossa nova repertoire met uiteraard de onvermijdelijke onderlinge improvisaties maakte een groot deel van het programma uit. Het was op en top genieten voor ons zelf en het ruim aanwezige publiek.

Julian B. Coco bespeelde in Nederland de klassieke gitaar op het moment dat deze nog zo’n beetje hier herontdekt moest worden. Daarbij was hij ook bassist bij het Utrechts symfonie orkest. Ook kwam ik hem wel in veel trivialere situaties tegen. Bijvoorbeeld zo maar in een hoekje van een bladmuziekhandel in Utrecht waarbij dan de ene suite van Bach na de andere schijnbaar moeiteloos uit zijn vingers rolde. De laatste keer dat ik hem mocht ontmoeten was op het moment dat ik een concertonderdeel speelde op een regiodag van de gitaarvereniging Pro Guitarra. Hij was al tot erelid benoemd en woonde al in het Rosa Spierhuis. Ontroert bedankte de grootmeester me voor mijn gitaarspel. Het spreekt van zelf dat ik zeer dankbaar was voor zijn compliment.

Info: Julian B. Coco: https://nl.wikipedia.org/wiki/Julian_Coco

Concert tijdens de inspiratiemarkt in de Adventskerk.

In het kader van de inspiratiemarkt, een uitmarkt voor kerkgangers, gelovigen en zinzoekers, speelde ik een concert onderdeel.

Er heerste een gemoedelijke doch enigszins lawaaiige sfeer. In die zin deed het evenement de naam markt eer aan. Voor mij als gitarist is het altijd weer een uitdaging om het bescheiden geluid van een klassieke gitaar natuur getrouw versterkt uit te tillen boven omgevingslawaai. Toch lukt dit soms opmerkelijk goed. Een voorbeeld wat mij nog te binnen schiet was een grote kunstenaars manifestatie in de veilinghallen van Rijsaterwoude. 2000 bezoekers schuifelden tussen de marktkraampjes met kunst door. Sommige binnenkomende gasten dachten in eerste instantie dat er een CD van John Williams  opstond.

De bezoekers van de inspiratie markt die meer gesteld waren op een intiem concert werden ook bediend. In de stilte kapel achter de Adventskerk, de voormalige grafkapel De Smeth, gaf ik een verstild Renaissanceluit recital voor een select publiek.

Interesse gewekt?

Wil je genieten van mijn gitaarspel op locatie vraag dan vrijblijvend naar de mogelijkheden.
Contact
linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram